Manila nie jest miastem, które od razu próbuje skraść serce przyjezdnym. Jest głośna, zatłoczona, pełna kontrastów i momentami dość przytłaczająca. Pod tym miejskim zgiełkiem kryje się jednak mnóstwo historii, ciekawych miejsc i codziennych obrazów, które na długo zostają w pamięci.
Wielu podróżnych traktuje Manilę wyłącznie jako przesiadkę w drodze na Palawan, Boracay czy Cebu. Naszym zdaniem warto dać stolicy Filipin kilka dni. W tym przewodniku dzielimy się własnymi obserwacjami: podpowiadamy, co zobaczyć w Manili, jak ułożyć plan zwiedzania, co zjeść, gdzie spać i na co uważać.
Manila czy Metro Manila? Zanim zaplanujecie zwiedzanie
Manila, stolica Filipin, leży na wyspie Luzon, nad Zatoką Manilską. Nazwa bywa jednak używana w dwóch znaczeniach. Samo miasto Manila to tylko jedna z wielu jednostek administracyjnych. Metro Manila, czyli Narodowy Region Stołeczny (NCR), to cała metropolia, do której należą też m.in. Makati, Quezon City, Pasay, Taguig i Mandaluyong.
To ważne przy planowaniu, bo atrakcje są rozrzucone po całej Metro Manila i nie ma tu jednego turystycznego centrum. Odległości na mapie bywają złudne, a przejazd między pozornie bliskimi miejscami potrafi zająć ponad godzinę. Dlatego w tym przewodniku opisujemy atrakcje w kolejności, w jakiej najwygodniej je zwiedzać: najpierw historyczne centrum i zatoka, potem stare dzielnice za rzeką Pasig, a na końcu nowoczesne BGC.
Manila – co zobaczyć? Najciekawsze atrakcje

Intramuros – historyczne serce Manili
Intramuros to otoczone murami historyczne centrum Manili, którego początki sięgają hiszpańskiego okresu kolonialnego. To zupełnie inna architektura niż ta, którą zobaczycie w nowoczesnych dzielnicach metropolii. Najważniejszym miejscem jest tu Fort Santiago, dawna twierdza, w której więziono José Rizala, pisarza i bohatera narodowego Filipin. Warto tu też zobaczyć:
- San Agustin Church – zabytkowy kościół wpisany na listę UNESCO jako część zespołu barokowych kościołów Filipin,
- Manila Cathedral – katedrę przy Plaza de Roma, wielokrotnie odbudowywaną po zniszczeniach,
- Baluarte de San Diego – fragment dawnych fortyfikacji,
- Museo de Intramuros – muzeum religijnego i kolonialnego dziedzictwa miasta,
- Bahay Tsinoy – muzeum historii społeczności chińskiej na Filipinach.

Na Intramuros przeznaczcie przynajmniej kilka godzin. Można zwiedzać je samodzielnie albo wybrać przejażdżkę e-trikiem (elektrycznym tuk-tukiem) z przewodnikiem, który zatrzymuje się przy kolejnych zabytkach i opowiada ich historię. My polecamy tę drugą opcję.

Rizal Park (Luneta) i Muzea Narodowe Filipin
Rizal Park, zwany też Luneta, to jeden z najważniejszych parków Manili. Stoi tu pomnik José Rizala. Tu również znajduje się miejsce, w którym 30 grudnia 1896 roku został on stracony. Rizal był lekarzem, pisarzem i działaczem, który za swoje poglądy zapłacił życiem. Dziś park to też dobre miejsce na chwilę oddechu od upału i ulicznego zgiełku.

Tuż obok znajduje się kompleks muzeów narodowych. Jeśli chcecie poznać nie tylko historię kolonialną, ale też sztukę, kulturę i przyrodę Filipin, celujcie w te trzy budynki:
- National Museum of Fine Arts – z ogromnym obrazem „Spoliarium” Juana Luny,
- National Museum of Anthropology – wystawy o społecznościach, kulturze i historii Filipin,
- National Museum of Natural History – przyroda i różnorodność biologiczna archipelagu.
Wstęp do muzeów narodowych jest bezpłatny i są one otwarte codziennie. Przed wizytą sprawdźcie jednak aktualne godziny otwarcia. Na park i muzea dobrze jest zarezerwować sobie kilka godzin, zależnie od tego, ile ekspozycji chcecie zobaczyć.
Manila Bay – zachód słońca nad zatoką
Zatoka Manilska słynie z pięknych zachodów słońca. Najlepiej oglądać je z Baywalk, nadmorskiej promenady wzdłuż Roxas Boulevard, tuż przy Rizal Park. To naturalne zakończenie dnia w historycznym centrum. Jeśli jesteście fanami zachodów słońca – tu widać je idealne.

Binondo – najstarsze Chinatown na świecie
Lubicie zaglądać do chińskich dzielnic? Jeśli tak, to zapiszcie sobie tę nazwę: Binondo, po drugiej stronie rzeki Pasig, naprzeciwko Intramuros, jest powszechnie uznawane za najstarsze Chinatown na świecie. Jego początki sięgają XVI wieku.
Wąskie ulice, sklepy, świątynie, małe jadłodajnie i targowy gwar tworzą zupełnie inny obraz miasta niż nowoczesne BGC. Binondo to też świetny adres dla miłośników jedzenia: pierożki, makarony, wypieki i kuchnia chińsko-filipińska. Jeśli więc chcecie poznać kulinarną stronę Manili, koniecznie tu zajrzyjcie.
Quiapo – codzienna Manila
Quiapo to jedna z najbardziej charakterystycznych dzielnic starej Manili: głośna, ruchliwa, pełna sklepików i ludzi. Nie przypomina uporządkowanych części metropolii i właśnie dlatego warto ją zobaczyć.
Sercem dzielnicy jest Quiapo Church, oficjalnie Minor Basilica and National Shrine of Jesus Nazareno, dawniej znany jako bazylika Czarnego Nazarejczyka. To ważny ośrodek filipińskiego katolicyzmu i cel pielgrzymek. Okoliczne targowiska pokazują z kolei Manilę bez upiększeń. Uwaga! Bywa tu bardzo tłoczno, więc w wąskich uliczkach miejcie oko na swoje rzeczy.
Cmentarze Manili – North Cemetery i Chinese Cemetery
Manila ma też miejsca, które nie przypominają typowych punktów zwiedzania. Manila North Cemetery to rozległa nekropolia z monumentalnymi grobowcami, ale również miejsce, w którym na co dzień mieszkają ludzie. Warto tu zaznaczyć, że ich obecność nie jest turystyczną ciekawostką, lecz trudnym problemem społecznym. Z tego powodu przy wejściu możecie zostać poproszeni o uszanowanie prywatności mieszkańców i nierobienie zdjęć ich codzienności.

Manila Chinese Cemetery ma zupełnie inny charakter. Warto go zobaczyć ze względu na architekturę grobowców, z których część przypomina niewielkie wille wyposażone jak zwykłe domy.

BGC – nowoczesna twarz Manili
Bonifacio Global City, w skrócie BGC, leży w Taguig i jest jedną z najnowocześniejszych części Metro Manila. Po wizycie w starych dzielnicach to obowiązkowy punkt do odwiedzenia, jeśli chcecie zobaczyć, jak kontrastowa potrafi być ta metropolia. Zarezerwujcie na to miejsce przynajmniej popołudnie i wieczór.
By poczuć atmosferę BGC, polecamy spacer po Bonifacio High Street. Szerokie chodniki, zieleń, instalacje artystyczne i murale sprawiają, że wygląda ona zupełnie inaczej niż reszta miasta. To również dobre miejsce na posiłek i odpoczynek od bardziej zatłoczonych dzielnic.

Venice Grand Canal Mall – Wenecja po filipińsku
Niedaleko BGC, w McKinley Hill, znajduje się Venice Grand Canal Mall, czyli centrum handlowe inspirowane Wenecją. Jest tu sztuczny kanał z gondolami, replika mostu Rialto i dzwonnicy św. Marka. Można też przepłynąć się gondolą albo zjeść coś w jednej z restauracji nad wodą.

To oczywiście nie historyczna Wenecja, tylko miejsce nastawione na zakupy i rozrywkę. Świetnie sprawdza się jednak jako pauza od miejskiego hałasu i dobrze pokazuje, jak różnorodna jest Manila.
Co zjeść w Manili? Kuchnia filipińska
Kuchnia filipińska łączy wpływy malajskie, chińskie, hiszpańskie i amerykańskie. Podstawą wielu posiłków jest ryż z mięsem, rybą, warzywami, aromatycznymi sosami i zupami. Na początek warto spróbować:
- Adobo – jedno z najbardziej rozpoznawalnych dań filipińskich: kurczak lub wieprzowina duszone z octem, sosem sojowym i czosnkiem.
- Sisig – drobno siekana wieprzowina z cebulą i calamansi, często podawana na skwierczącym, gorącym talerzu.
- Kare-kare – gulasz w gęstym sosie orzechowym, podawany z bagoong, czyli pastą z fermentowanych krewetek.
- Pancit – cała rodzina dań z makaronem, warzywami i mięsem lub owocami morza.
- Lumpia – filipińskie sajgonki, smażone lub świeże. Szczególnie warto ich szukać w Binondo.
- Chicken inasal – marynowany kurczak z grilla, podawany z ryżem.
- Tapsilog – popularny filipiński zestaw składający się z marynowanej wołowiny (tapa), smażonego ryżu (sinangag) i jajka sadzonego (itlog). Choć często podawany na śniadanie, można go zjeść o dowolnej porze dnia.
- Halo-halo – i na koniec – kultowy deser z kruszonego lodu, mleka, owoców, słodkiej fasoli, galaretek, lodów ube i leche flan.
Gdzie szukać tych smaków? Przede wszystkim w Binondo, a poza nim w turo-turo, czyli małych jadłodajniach, w których zamawia się, wskazując palcem wybrane danie. Jeśli po całym dniu zwiedzania nie macie siły wychodzić, wiele lokali dowozi jedzenie, np. przez aplikację Grab.

Manila – kiedy jechać? Pogoda i klimat
W Manili przez cały rok jest ciepło i wilgotno.
- Grudzień–luty – pora sucha i nieco niższe temperatury. Najlepszy czas na zwiedzanie Manili i podróż dalej, np. na Palawan, Boracay czy Cebu.
- Marzec–maj – nadal sucho, ale robi się naprawdę gorąco. Zwiedzanie miasta w południe bywa męczące.
- Czerwiec–październik – pora deszczowa, z intensywnymi ulewami i ryzykiem tajfunów, które zdarzają się też w listopadzie.
Klimat nie jest jednak jednakowy w całym archipelagu. Jeśli planujecie podróż przez kilka wysp, sprawdźcie pogodę dla całej trasy, a w trakcie pobytu warto też śledzić komunikaty filipińskiej służby meteorologicznej PAGASA.

Jak dolecieć do Manili z Polski?
Z Polski do Manili polecicie z przesiadką, najczęściej w Dosze (Doha), Dubaju, Stambule, Singapurze lub Kuala Lumpur. Wylądujecie na lotnisku Ninoy Aquino International Airport (NAIA). My przylecieliśmy do Manili z Brunei, o którym piszemy w innym artykule.
NAIA ma kilka terminali, dlatego tuż przed lotem sprawdźcie terminal, zwłaszcza przy przesiadce na lot krajowy. Jeśli kupujecie bilety osobno, warto pamiętać, by zostawić solidny zapas czasu: opóźnienie, odbiór bagażu i przejazd między terminalami łatwo zamieniają krótką przesiadkę w problem.
Jak dostać się z lotniska NAIA do centrum Manili?
Najwygodniej zamówić przejazd przez aplikację Grab albo wziąć oficjalną taksówkę lotniskową (droższa opcja). Grab ma wyznaczone punkty odbioru, które zależą od terminala. Unikajcie przypadkowych kierowców oferujących przejazd przed terminalem.
Ważne: Polacy mogą przebywać na Filipinach bez wizy do 30 dni, z paszportem ważnym co najmniej 6 miesięcy i biletem powrotnym lub dalszym. Obowiązkowa jest też bezpłatna rejestracja eTravel na oficjalnej stronie etravel.gov.ph, którą wypełnia się w ciągu 72 godzin przed przylotem.
Jak poruszać się po Manili?
Korki są w Manili codziennością, więc planując dzień, bezpieczniej jest sprawdzić czas dojazdu, a nie kilometry.

Z czego można skorzystać? Oto opcje.
- Grab – najwygodniejsza opcja dla turystów, cenę widzicie w aplikacji przed potwierdzeniem kursu.
- Jeepney – kultowy filipiński transport zbiorowy. Warto choć raz się nim przejechać. Płaci się kierowcy, najlepiej drobnymi.
- MRT i LRT – kolej miejska, która omija korki, ale w godzinach szczytu jest bardzo zatłoczona.
- Taksówki – wsiadajcie tylko na oficjalnych postojach lub zamawiajcie przez aplikację i pilnujcie, by kierowca włączył licznik.
Gdzie nocować w Manili? Najlepsze dzielnice
Nie trzeba od razu rezerwować hotelu w najbardziej prestiżowej części metropolii. Warto jednak dobrze sprawdzić lokalizację, bo korki potrafią wydłużyć nawet krótki przejazd, a hałas uprzykrzyć pobyt, także nocą.
- Makati – nowoczesna dzielnica biznesowa z dużym wyborem hoteli, restauracji i kawiarni. Wygodnie i wysoki standard, ale drożej.
- BGC – uporządkowana, nowoczesna część miasta z szerokimi chodnikami i dobrą infrastrukturą. Też jedna z droższych opcji.
- Mandaluyong – dobra baza dla tych, którzy szukają przyzwoitego noclegu bez przepłacania. My zatrzymaliśmy się właśnie tutaj i było to rozsądne rozwiązanie.
- Parañaque – blisko lotniska NAIA, dobre przy późnym przylocie lub porannym wylocie. Do historycznego centrum jest stąd jednak dość daleko.
- Malate i Ermita – blisko Rizal Park, Intramuros i zatoki. Wygodne pod względem lokalizacji, ale okolica bywa głośna i intensywna, więc sprawdźcie nie tylko hotel, ale i jego otoczenie.
- Intramuros – dla tych, którzy chcą mieszkać wśród zabytków. Wybór noclegów jest tu jednak ograniczony i nie należy do najtańszych.

Przy krótkim pobycie najważniejsze jest położenie względem miejsc, które chcecie zobaczyć. Nie zawsze warto dopłacać do prestiżowego adresu, jeśli atrakcje są w zupełnie innej części metropolii.
Waluta w Manili. Gotówka czy karta?
Walutą Filipin jest peso filipińskie (PHP, ₱). W większych hotelach, restauracjach i centrach handlowych zapłacicie kartą. Na targach, w małych sklepach, jadłodajniach i jeepneyach potrzebna jest gotówka, najlepiej w drobnych nominałach.
Peso wypłacicie z bankomatu, ale wiele z nich dolicza własną opłatę, często około 200–250 PHP. Jej wysokość powinna pojawić się na ekranie przed zatwierdzeniem transakcji, dlatego lepiej wypłacać rzadziej, a więcej. Jeśli bankomat zaproponuje przeliczenie na złotówki, wybierzcie rozliczenie w PHP, żeby uniknąć niekorzystnego kursu.

Czy Manila jest bezpieczna dla turystów?
Manila ma opinię niebezpiecznego miasta. Nie należy traktować jej bezkrytycznie, ale nie warto też lekceważyć zagrożeń. To ogromna, zatłoczona i mocno zróżnicowana metropolia, także pod względem zamożności. Niektóre nieturystyczne dzielnice lepiej więc omijać po zmroku.
Nie ma powodu zwiedzać Manili z duszą na ramieniu, ale kilka zasad naprawdę warto wziąć sobie do serca:
- pilnujcie telefonu, portfela i dokumentów w tłumie i komunikacji,
- nie eksponujcie biżuterii ani drogiej elektroniki,
- korzystajcie ze sprawdzonego transportu i zaufanych aplikacji,
- po zmroku wybierajcie oświetlone, ruchliwe ulice, a na dłuższe trasy Grab lub taksówkę,
- omijajcie demonstracje i duże zgromadzenia.
Przed wyjazdem dobrze jest też sprawdzić aktualne ostrzeżenia dla Filipin na stronie polskiego MSZ.
Ile dni przeznaczyć na Manilę? Ramowy plan zwiedzania
Nasza rada: zwiedzajcie dzielnicami. To znacznie lepsze niż kilka przejazdów dziennie przez zakorkowane miasto w upale i hałasie. Jeśli więc macie na stolicę:
- 1 dzień – warto wybrać Intramuros z Fortem Santiago, Rizal Park, jedno lub dwa muzea i zachód słońca nad zatoką. To wariant dla tych, którzy chcą zobaczyć trochę historii.
- 2 dni – do Intramuros dopiszcie też Binondo, Quiapo i oba cmentarze. Plan jest mocno intensywny, ale wykonalny.
- 3 dni – tu już można pozwolić sobie na spokojniejsze tempo. Mając 3 dni na Manilę zmieścicie dzień 1 i 2 i jeszcze nowoczesne BGC z Venice Grand Canal Mall.

Czy warto odwiedzić Manilę?
Manila nie jest typowym wakacyjnym kierunkiem. Nie ma tu rajskich plaż ani turkusowej wody, z którymi wielu osobom kojarzą się Filipiny. Jest za to historia, różnorodność, ciekawa kuchnia i codzienne życie wielkiej metropolii.
Naszym zdaniem warto dać Manili szansę, zwłaszcza jeśli Filipiny mają być czymś więcej niż pobytem w nadmorskim kurorcie. Dwa–trzy dni wystarczą, by zobaczyć kilka zupełnie różnych oblicz miasta i lepiej zrozumieć kraj, do którego warto przyjechać nie tylko dla rajskich plaż.






Dodaj komentarz